Ευαγγελική περικοπή και ερμηνεία Πέμπτης 27/9/2018 Καλλιστράτου και Ακυλίνης μάρτυρος Λουκ. 6, 12-19

Hits: 9

7 Προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογήσητε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί· δοκοῦσι γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται. 8 μὴ οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν.

9 Οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς·
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς·
ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου·
10 ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου·
γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·
11 τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·
12 καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν·
13 καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

14 ᾿Εὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· 15 ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. 16 ῞Οταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν. 17 σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, 18 ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι· 20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· 21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.

 

Αγαπητοί αναγνώστες ας απολαύσουμε τα Θεία νοήματα της Κυριακής προσευχής (του Πάτερ ημών) αγγίζοντας διά του Ιερού Χρυσοστόμου τα λόγια που καθημερινά μηχανικά απαγγέλουμε αλλά ίσως ποτέ δεν εφαρμόζουμε:

Πτερ μν ν τος ορανος· γιασθτω τ νομ σου· 

Αυτός που είπε πατέρα τον Θεό ομολόγησε και την συγχώρηση, εκμηδένισε την κόλαση και άνοιξε τον δρόμο της υιοθεσίας, άρα δε και της κληρονομίας. Το ότι μας λέει «ο εν τοις ουρανοίς» δεν το κάνει για να περικλείσει τον Θεό μακριά στον ουρανό, αλλά για να απομακρύνει εμάς από την γη. Και δεν λέγει ο Πατήρ μου, αλλά πάτερ ημών για να μας θυμίσει ότι η προσευχή γίνεται και προς χάρη των αδελφών μας. Έχει η προσεχή μας παγκόσμιο ενδιαφέρον και εμβέλεια.  Η λέξη «αγιασθήτω» σημαίνει «δοξασθήτω». Ο Θεός ούτως η άλλως έχει δόξα. Τώρα μας καλεί να τον δοξάσουμε εμείς διά μέσου της αγαθής βιωτής μας.

10 λθτω βασιλεα σου· γενηθτω τ θλημ σου, ς ν οραν, κα π τς γς· 

Δηλαδή να μην προσκολλούμαστε στα ορατά και γήινα, αλλά να επιθυμούμε τα μελλοντικά και πνευματικά. Μέχρι όμως να φτάσουμε στα μελλοντικά και ουράνια μας συνιστά να κάνουμε ουρανό τη γη έχοντας την αυτή πολιτεία με τους επουράνιους αγγέλους. Τίποτα δεν μας εμποδίζει να το επιτύχουμε αυτό. Και αν νομίζει ότι εμπόδιο είναι η ύλη άκουσε και παρακάτω:

11 τν ρτον μν τν πιοσιον δς μν σμερον· 

Έχουμε σώμα, άρα και βιοτικές ανάγκες. Βάζει όμως και εδώ πνευματικούς όρους. Μόνο για το ψωμί της μίας ημέρας να προσευχόμαστε, ούτε για πλούτη, ούτε για φορέματα. Άλλωστε το αύριο δεν ξέρουμε αν θα το συναντήσουμε.

12 κα φες μν τ φειλματα μν, ς κα μες φεμεν τος φειλταις μν· 

Πόσο εύκολη μπορεί να γίνει η προσπέλαση όλων μας των αμαρτιών! Πόσο εύκολη μπορεί να γίνει η απόκτηση της σωτηρίας μας! Η σωτηρία της ψυχής μας είναι στα χέρια μας. Αρκεί απλά να συγχωρήσουμε τον αδελφό μας. Ο Θεός θα μπορούσε να μας συγχωρέσει ακόμη κι αν εμείς δεν συγχωρούσαμε, όμως για να ξεριζώσει κάθε τι θηριώδες από μέσα μας, για να σβήσει την φλόγα του θυμού και για να μας συνδέσει με τους αδελφού μας, απαιτεί και από εμάς να συγχωρέσουμε τους πάντες. Τι θα πει τώρα κάποιος; «Μα με αδίκησε»; Μα και συ αδελφέ τι ζητάς από τον Θεό να σου συγχωρέσει; Ανάλογα πράγματα μ’ αυτά που δυσκολεύεσαι να συγχωρήσεις εσύ στους άλλους. Η εξουσία λοιπόν της σωτηρίας μας είναι πράγματι στα χέρια μας, όταν όμως δεν συγχωρούμε ουσιαστικά προδίδουμε τον εαυτό μας και την υπόθεση της σωτηρίας μας.

13 κα μ εσενγκς μς ες πειρασμν, λλ ρσαι μς π το πονηρο. τι σο στιν βασιλεα κα δναμις κα δξα ες τος αἰῶνας· μν. 

Όταν μας σύρουν στον πόλεμο τότε μόνο πρέπει να πολεμήσουμε και μάλιστα με γενναιότητα. Όταν όμως δεν καλούμαστε ας μένουμε ήσυχοι και ας περιμένουμε τον καιρό του αγώνα. Αυτό δείχνει έλλειψη κενοδοξίας και πραγματική γενναιότητα. Κρατούμε λοιπόν εναντίον του διαβόλου έναν ανειρήνευτο πόλεμο. Επίσης από τα λόγια αυτά του Κυρίου καταλαβαίνουμε ότι ο πονηρός είναι ο αίτιος όλων των κακών και όχι οι αδελφοί μας. Διότι η πονηρία δεν είναι συστατικό της φύσεώς μας αλλά αποτέλεσμα της προαίρεσής μας.

Κι επειδή η βασιλεία είναι του Θεού, ο πονηρός είναι πάντοτε υποταγμένος στον Θεό. Κι όταν φαίνεται ότι μας πολεμά, αυτό γίνεται κατά παραχώρηση Θεού. Ούτε με χοίρους δεν θα τολμούσε να τα βάλλει αν ο Κύριος δεν το επέτρεπε.

Ας προσέξουμε και πάλι ότι η προσευχή γίνεται στον πληθυντικό αριθμό· και αυτό έχει μία και μόνο αιτία:  να μην έχουμε εναντίον των αδελφών μας ίχνος οργής. Πόση τιμωρία δεν αξίζουμε, όταν αντιθέτως επικαλούμαστε τον Θεό για να εκδικηθούμε τους υποτιθέμενους εχθρούς μας;

Πρωτοπρ. Μιχαήλ Δ. Στεφάνου από την μελέτη στον Ιερό Χρυσόστομο

 

 

0Shares
Like
error: Ευχαριστούμε