Ευαγγελική περικοπή και ερμηνεία Τρίτης 25/9/2018 Ευφροσύνης της οσίας Λουκ. ε΄12-16

Hits: 12

12 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν πόλεων καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ πλήρης λέπρας· καὶ ἰδὼν τὸν ᾿Ιησοῦν, πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον ἐδεήθη αὐτοῦ λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς δύνασαί με καθαρίσαι. 13 καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ εἰπών· θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἡ λέπρα ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ. 14 καὶ αὐτὸς παρήγγειλεν αὐτῷ μηδενὶ εἰπεῖν, ἀλλὰ ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου καθὼς προσέταξε Μωϋσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. 15 διήρχετο δὲ μᾶλλον ὁ λόγος περὶ αὐτοῦ, καὶ συνήρχοντο ὄχλοι πολλοὶ ἀκούειν καὶ θεραπεύεσθαι ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν· 16 αὐτὸς δὲ ἦν ὑποχωρῶν ἐν ταῖς ἐρήμοις καὶ προσευχόμενος.

Μεγάλη η σύνεση και η πίστη αυτού που προσήλθε. Διότι δεν διέκοψε την διδασκαλία, ούτε διέσχισε το πλήθος των ακροατών, αλλά περίμενε την κατάλληλη ώρα και μόλις κατέβηκε ο Ιησούς από το όρος τότε προσήλθε.  Είχε δε αληθινή πίστη διότι δεν είπε «προσευχήσου» ή «εάν ζητήσεις από τον Θεό» αλλά «Εάν θέλεις μπορείς να με καθαρίσεις». Δεν είπε όμως ούτε «καθάρισέ με» αλλά τα πάντα τα αφήνει στη διάθεση του Ιησού αναγνωρίζοντας ότι όλη η εξουσία και η δύναμη ανήκει σ’ Αυτόν που ικετεύει.

3 κα κτενας τν χερα ψατο ατο ᾿Ιησος λγων· θλω, καθαρσθητι. κα εθως καθαρσθη ατο λπρα. 

Ο Κύριος δεν είπε «καθαρίσου» αλλά «θέλω, να καθαρισθείς» για να μη μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι η θεραπεία του λεπρού προήλθε από την πίστη του ικέτη, αλλά από το θέλημα του Κυρίου. Βέβαια, δεν έμεινε ο Ιησούς στα λόγια αλλά ενήργησε και με έργα καθαρίζοντας τελικά τον λεπρό από την λέπρα του.

Βλέπεις την ταχύτητα με την οποία η φύση υπάκουσε στον Κύριό της; «ευθέως εκαθαρίσθη».

Το ότι έκτεινε την χείρα Του για να καθαρίσει τον λεπρό είναι ένα άλλο θέμα συζήτησης:   Διότι θα μπορούσε όπως και σε άλλε περιπτώσεις το έκανε, χωρίς να αγγίξει να θεραπεύσει μόνο με τον λόγο Του. Στην περίπτωση όμως αυτή αγγίζει, για να μας δείξει ότι βρίσκεται πάνω από την εξουσία του νόμου διότι ο Μωσαϊκός νόμος απαγόρευε στους ισραηλίτες να αγγίζουν οτιδήποτε ακάθαρτο και ιδιαιτέρως τους λεπρούς. Έτσι το ακάθαρτο σώμα του λεπρού έγινε καθαρό από το άγιο χέρι του Χριστού.  Μας δείχνει όμως και κάτι ακόμη: Ότι αν κανείς φροντίζει για την καθαρότητα της ψυχής του τίποτα το υλικό δεν μπορεί να τον βλάψει όσο ακάθαρτο κι αν είναι.

4 κα λγει ατ ᾿Ιησος· ρα μηδεν επς, λλ παγε σεαυτν δεξον τ ερε κα προσνεγκε τ δρον προσταξε Μωσς ες μαρτριον ατος. 

Αφού λοιπόν θεράπευσε το σώμα, διατάσσει «να μην το πει σε κανέναν ο πρώην λεπρός αλλά να δείξει τον εαυτό του στον ιερέα και να προσφέρει το δώρο που διέταξε ο Μωυσής εις απόδειξη της υπακοής του». Γιατί όμως διέταξε να μη πει πουθενά για το θαύμα; Το έκανε αυτό για την αποφυγή της υπεραφανείας και της φιλοδοξίας διδάσκοντας και μας παρόμοια να πράττουμε. Μολονότι γνώριζε ότι ο λεπρός θα διακήρυττε παντού τον ευεργέτη Του. πως λοιπόν θα πει κάποιος σε άλλη περίπτωση διατάσσει να διακηρύττουν το θαύμα; Παρατηρήστε πουθενά δεν διατάσσει να διακηρύττουν τον εαυτό Του παρά μόνον να δοξάζουν τον Θεό.

Για ποιο λόγο όμως διέταξε να δείξει τον εαυτό του ο λεπρός στον ιερέα και να προσφέρει δώρο; Σ’ αυτή τη  περίπτωση εφαρμόζει και πάλι τον νόμο, διότι ούτε τον καταργεί πάντοτε, ούτε όμως τον εφαρμόζει παντού. Στις περιπτώσει που δεν τον εφάρμοζε προετοίμαζε την μελλοντική γνώση της αληθείας, ενώ με την εφαρμογή του έβαζε φραγμό στην αδιάντροπη γλώσσα των Ιουδαίων.

Τι σημαίνει η φράση «εις μαρτύριον αυτοίς»;  Σημαίνει διά να είναι έλεγχος, απόδειξη και κατηγορία γι’ αυτούς (εννοώντας τους ιερείς) εάν είναι δύσπιστοι. Επειδή δηλαδή έλεγαν τον διώκουμε επειδή είναι πλάνος και απατεών, επειδή είναι ενάντιος προς τον Θεό και παράνομος, εσύ θα μαρτυρήσεις διά με κατ’ εκείνον τον καιρό, ότι εγώ δεν ήμουν παράνομος. Εκείνοι όμως παρά ταύτα έμειναν σταθεροί στην κακία τους.

Τι λοιπόν μας ζητά σε κάθε περίπτωση ο ευεργέτης μας; Να δοξάζουμε τον Θεό και για τα καλά και για τα κακά που συμβαίνουν στη ζωή μας. Διότι οι άνθρωποι θυμούνται συνήθως τον Θεό όταν ασθενούν και όταν επιτυγχάνεται η θεραπεία τους τότε τον λησμονούν. Γι’ αυτό πρέπει πάντοτε να δοξάζουμε τον Θεό και να παραμένουμε σε κάθε περίπτωση πιστοί και ταπεινοί. Μάλιστα, όσο περισσότερο προοδεύουμε στην αρετή, τόσο περισσότερο ας ταπεινώνουμε τον εαυτό μας. Διότι όσο πιο προσεκτικά παρατηρήσουμε τον ουρανό, τόσο περισσότερο θα διαπιστώσουμε την απόσταση που έχουμε απ’ αυτόν. Έτσι, όσο περισσότερο επιδιδόμεθα στην αρετή τόσο περισσότερο θα διαπιστώσουμε την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στον Θεό και σε μας. Γι’ αυτό και ο Δαυίδ και ο Αβραάμ όταν ανέβηκαν στην τελευταία κορυφή της αρετής, τότε ακριβώς το επέτυχαν αυτό. Και ο μεν πρώτος ονόμασε τον εαυτό του χώμα και στάχτη, ο δε δεύτερος σκώληκα. Και όλοι οι άγιοι με παρόμοιο τρόπο ελεεινολογούν τον εαυτό τους.  Διότι είναι απολύτως βέβαιο ότι εκείνος που υπερηφανεύεται είναι εκείνος που περισσότερο από κάθε άλλον δεν γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτός άλλωστε που δεν γνωρίζει τον εαυτό του ποιον άλλο μπορεί να γνωρίσει;

Πρωτοπρ. Μιχαήλ Δ. Στεφάνου από την μελέτη στον Ιερό Χρυσόστομο

1Shares
Like
error: Ευχαριστούμε